Günümüzde birçok ülkenin problemi olan işsizliğe çareler aranıyor fakat bunun önüne bir türlü geçilemiyor. Bence bu problemi % 100 çözmek oldukça zor görünüyor. İşsizliği tetikleyen en önemli unsurlardan birisi; rahat tutkusu ve herhangi bir iş alanında yeterli bir bilgiye sahip olmamaktır. Hangi sektöre sorsanız, kalifiye, yetişmiş insan bulamadıklarından şikâyet etmektedirler. 

Ülkemizde güçlü iktidarlar iş yapmalarına rağmen, genç nüfusun çokluğundan ve eğitim sisteminin çarpıklığından kaynaklanan sıkıntılar var.  Buna bir de aile faktörünü de eklediğimiz zaman, işsiz ordusunu kendi ellerimizle yetiştirmiş oluyoruz.  Bunu söylerken çözüm adına hiçbir şey yapılmıyor demek istiyorum ama çözümün pansuman tedbirlerle çözülmeye çalışıldığını ifade etmek durumundayım. Ülkemizde Avrupa’da olduğu gibi çocuklarımızı Meslek Liseleri’ne yönlendirme meselesi hala yanlış anlaşılmakta, Meslek Liseleri’ne gidecek yavrularımızın belirli liseleri kazanamayan çocuklarımızın “Bari Meslek Lisesi’ni okusun, bir diploması veya mesleği olsun” anlayışıyla gönderilen kurumlar haline gelmiştir. Oysa toplumun her kesimini ilgilendiren sanayi kollarına daha akıllı ve becerikli beyinlerin gitmezi gerekmez mi? Sanayide, teknolojide atılım yapacak insanların zeki insanlar olmasını neden düşünmüyoruz? Şahsi kanaatim; zihniyet değişikliğine gitmemiz gerekiyor. Eğer kalifiye eleman yetiştirilme meselesi üzerine gidilmezse, sanayici ve iş adamları eleman bulmada zorlandıklarını ifade ederken, anne babalarda evlatlarının işsiz kaldığını ifade edeceklerdir. Bu kısır döngü ise dünyanın başına dert olmaya devam edecektir.

Terörün, ahlaksızlığın ve huzursuzluğun temelinde tabir yerindeyse “Bir baltaya sap olamamış” insanların küresel dünyada refah bir hayat sürdürme taleplerinin karşılık bulamaması, yeni yeni sıkıntıların ortaya çıkmasına sebep olacaktır. Bunu sadece devlete, hükümete yükleyip imkân sahibi insanların bir kenara çekilmesi meseleyi daha da çözümsüz kılacaktır.

Üretmeden tüketmek isteyen fertlere, karşılıksız imkân sunmak oldukça zordur. Çocuklarının yaşı 20-25 olmaya başlayan anne babalar, o zaman dertlenmeye başlıyor ama nafile. iş işten geçmiş o yaşta bir insan ne sanatkar ne de zanaatkar olabiliyor. Bir de işini robotlara kaptırmaya başladıysa…